ای بنی آدم بدان دنیا فریب و حیله است

پایه دنیا سراسر از بدی و کینه است

کینه دوزی دشمن جان است و آدم بودن است

مهربانی همچو نوری در دل آیینه است

ای بنی آدم بدان دنیا خراب است و خراب

ظاهر دنیا قشنگ و باطنش همچون حباب

پستی و ذلت در این دنیا چه عادت گشته است

کس نخواهد دید هرگز،خوبی دنیا به خواب

محمدامین ذبحی

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتمشوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودمشدم آن عاشق دیوانه که بودم ! در نهانخانه جانم گل یاد تو درخشید باغ صد خاطره خن

امشب به دلم حسرت دیدار تو مانده بی مهری تو قلب مرا گوشه نشانده غمگینم از این که دل خود بی تو ببینم زین عشق تو در خانه خود گوشه نشینم از در به دریم چه بگویم؟چه مرا سود؟ چون در به درم،مستی چشمان تو بنم

امشب غم یک جهان،در کنج جمال توست

فردا همه جا سخن،در وصف کمال توست

امشب همه بی خبر،از جود و وجود تو

فردا همه غوطه ور،قربانی خال توست

امشب دل بی قرار،در کلبه حزن و غم

فردا فرحی و خوش،شادی همه مال توست

دل خسته و بی نوا،از دوری یار خویش

فردا به امید حق،یارت به وصال توست

سال غم و حزن تو،امشب به تهش رسید

فردا که شدی تو شاد،این شادی سال توست

محمدامین ذبحی

آن لحظه که من نام تورا،جمله شنیدم

جز آن رخ تو،در دل اندیشه ندیدم

در دفتر خود،شعر تورا گوشه نوشتم

در این دل خود ،عکس تو را گوشه کشیدم

زیباتر از آن صورت زیبای تورا من

در عالم رنگی خیالم که ندیدم

اندیشه خود را به دلم برده نمودم

تا اینکه به داد دل دیوانه رسیدم

بر روح دل مست و خراباتی و محزون

جانی به طلب آمد و جانی بدمیدم

با تو ز غم و سختی صدساله گذشتم

چون مرغ سراسیمه ،به بام تو پریدم

*محمدامین ذبحی*

ای نم نم باران؛ تو ببار از تب گریه از شوق ترنم بزن از حنجره فریاد تا حاشیه در موج زمان شعله بگیرد رام تو شود ابر بهار از وزش باد ای نم نم باران تو شرر باش و بسوزان قلبی که پس از رعد تو از پایه بلرزید

خاک سیاه اجنبی خاک کفن نمیشود

هیچ کجا برای من خاک وطن نمیشود

خاک وطن برای من بِه ز طلا و سیم و زر

خاک جمیع تازیان میهن من نمیشود

دشمن اگر به خاک من کج نظری بیفکند

تن همه تن سپر شود چیره به تن نمیشود

خون جوان این وطن وقف نجات سرزمین

دشمن خاک میهنم سرور من نمیشود

حرفه مردمان ما عشق بدون دوز و غش

دشمن ما حریف این حرفه و فن نمیشود

عشق بدون مرز ما بِه ز هزار زندگی

هیچ کجا مثل وطن پاره تن نمیشود

*محمدامین ذبحی*

یکی از قدیمی ترین مراسمات رسمی ایرانیان است.زمانی چهارشنبه سوری مراسمی بود که خانواده ها آن را پاس می داشتند اما اکنون برای برخی ها این چهارشنبه سوری همان چهارشنبه سوزی است که خانمان را ویران میکند.چه